با خادمان میغان

به نام خدا

در طول تاریخ و در گذر زمان انسان های بسیاری پا به عرصه وجود گذاشته و به ترتیب جای خود را به دیگران واگذار کرده اند. در این گذر و گذشت طولانی ایام بسیار کم انسان هایی هستند که ماندگارند و جاودانه می شوند و در جریده عالم نام خویش را به نیکویی ثبت می کنند دیار فرهنگ پرور میغان هم همانند سایر شهر ها و روستاها ایام پرفراز و نشیب فراوانی را طی کرده است تا به امروز خود رسیده است.

در حدود سال 1365 که بحث طرح هادی میغان مطرح شد گروهی از مهندسین شهر سازی شاهرود به میغان آمده و مشغول تهیه طرح جامع روستا شدند . در آن ایام افراد خیری از جمله جناب آقای اصغر شاه حسینی فرزند حاج محمد اسماعیل ، مشهور به اصغر ریش و اینجانب به فراخور توان در خدمت آنها بوده و کار تهیه نقشه جامع میغان به پایان رسید.

پس از مدتی مهمترین موضوعی که در دستور کار قرار گرفت اجرای طرح هادی به ویژه در محله کلوت بود که به دلیل وجود منازل مسکونی متعدد و تنگی معابر اجرا را با مشکل مواجه کرده بود . در این ایام با همت و تلاش مثال زدنی برخی از خیرین از جمله « مرحوم آقا سید علی حسینی » (فرش فروش در علی آباد) بسیاری از موانع برداشته شد.

دوستانی که آن ایام را دیده اند می دانند که دسترسی به شهرک میغان مناسب نبود و با اجرای این طرح و برداشته شدن موانع ؛ که در عکس زیر می بینید ؛ فضای کلی و حرکت عمومی مردم برای باز کردن معابر قدیمی از جمله مزار شهدا در محله کلوت، آغاز شد و تحولی در بافت سنتی میغان ایجاد گردید.

نگارنده بر خود لازم می بیند که یادی از خدمت گزاران این پروژ مهم یعنی مرحوم آقا سید علی حسینی (که خدا رحمتش کند ) و همچنین جناب آقای اصغر شاه حسینی (که مدت هاست زیارتش نکردم و به بندر عباس مهاجرت کرده اند و خدمات ایشان در طی دوران دفاع مقدس هم قابل توجه بود) بنمایم و برای ایشان آرزوی موفقیت کنم.