نامه

به کسی درین حوالی

که بیشتر از هرکسی به احوال خودم نزدیکه

شاید پر از غمهای گذشته

پر از دلتنگیهای امروز وترس

از نبودنهای فردا...

نامه ای مینویسم

برای او که همه وجودم لبریز از اوست

برای او که میفهمد

من با تمام آرزوهای قشنگم

با سادگیهای بچه گانه ام

بگذار نوشتن را رها کنم

اصلا بگذار

مانند خودم

نامه ام هم پر باشد از حرفهای ناگفته

حرفهایی که شاید دوست دارم از او بشنوم